آیینه ی اسکندر

در شهر بررسی از مرجع اسکندر طبق کپی رایت یه (که بنای آن به بررسی از مرجع اسکندر طبق کپی رایت مقدونی منسوب است) در راس شمال شرقی «فارس» که جزیره ای در بندر اسکندریه است ، یک فانوس دریایی قرار داشت که به دست «بطلمیوس» بنا شده بود. این بنای مشهور، سرآمد فانوس های دریایی اروپا و یکی از عجایب عالم قدیم بود.

برفراز آن بررسی از مرجع آیینه طبق کپی رایت ای قرار داشت به نام بررسی از مرجع آیینه طبق کپی رایت ی اسکندری که تا زمان ولید بن عبد الملک پایدار وپا برجا بود. بعدها به مناسبت این که بنای این شهر به اسکندر منسوب شد ، آن بنا و مناره به نام آیینه ی اسکندری منتسب گشت.

بنا بر افسانه ها و اساطیر ، اسکندر برای آگاهی از شورش اهل فرنگ ، این مناره را بنا کرد، آیینه ای از حکمت و طلسم ساخت وبر آن مناره نهاد، و دیده بانانی معین کرد تا هنگام حمله ی دشمن ،لشکر اسکندر را آگاه سازند.او با این تدبیر ، دوبار، سپاه فرنگ را شکست داد.بار سوم دیده بانان غفلت کردند ، اهل فرنگ آمدند ، شهر اسکندریه را خراب کردند و آیینه را به دریا انداختند . هنگامی که اسکندر با خبر شد ، آیینه را از دریا برآورد و دوباره بر سر مناره نصب کرد .

برهان قاطع نصب و بنای مجدد آیینه را به ارسطو نسبت داده است.

بسیاری از روایت ها و از آن جمله ، اسکندر نامه ها، اساسا اختراع و پیدایش آیینه را به اسکندر نسبت می دهند.

اصطلاح آیینه ی اسکندر ، به اشعار بزرگان ادبیات نیز راه یافته:

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار

اگر می گیرد این آتش زمانی، ور نمی گیرد.

«حافظ»

از سخن آیینه سازم کرده اند

وزسکندر بی نیازم کرده اند.

«اقبال لاهوری»

نوشته شده توسط علی صفایی پور عضو نوجوان مرکز زرقان

زرقان ما هنوز همان معدن زر است...